De 6-uurs run in Stein niet uitgelopen en behalve je zelf tegen komen, ook weer veel geleerd en drie aanwijspunten waarom het niet is gelukt in Stein!.
Natuurlijk balen en lees het verhaal over het hoe en waarom?.
Veel te vroeg wakker om half zes en na het ontbijt ritueel onze Yvonne uit Heemskerk opgehaald voor de 6 uren in Stein.
Na een rit van 2:45 uur met de auto komen we aan in het mooie Limburg en het zwembad in het Steinerbos is al snel gevonden.
Daar zijn vele bekende (ultra) lopers en bloggers en snel omkleden voor de start.
Het is koud, maar wel gelukkig met een zon erbij en dik ingepakt gaan we van start.
Zwembad Steinerbos in Stein.
Het zijn rondjes van 3,1km en de bedoeling is om in 6 uur tijd zoveel mogelijk km te maken.
Ik start rustig en loop een aantal ronde met Yvonn en en ondanks de niet al te snelle tempo loop ik onrustig en kan niet echt mijn juiste pas en ritme vinden.
Iedere keer als je de start langs komt spreken ze je toe via de luidspiekers en na mijn eerste rondje krijg ik al meteen te horen dat Rinus van der Wal zijn startnummer moet laten zien, die zat verborgen onder mijn jas en ik vroeg mij af hoe ze dan wisten wie ik dan wel was?, maar het wereldje van de ultra is klein en ze kennen elkaar..
Na ongeveer 6 ronde loop ik best lekker en ga onbewust versnellen en haal nu vele lopers in.
Nu maak ik een belangrijke , zeg maar stomme fout door nog meer te versnellen en dat betekend feitelijk de doodsteek van de 6-uursloop.
Ook onze Mo haal ik in en met gepaste afstand blijft hij volgen.
Ondertussen zie ik dat Marina ook is gekomen om aan te moedigen en als beloning krijgt ze een grote zoen 
Na verloop van rondes(ben de tel kwijt op een gegeven moment) zakt de boel in en voel aan mijn benen dat het niet goed zit.
Na 2 ronde op een lager tempo zie ik op de klok bij de start/finisch dat ik bijna 3:27 uur heb gelopen nu!.
Bij de drankpost gaat het niet meer en loop terug om te stoppen.
Daar verderop staat Ans lens en krijg van haar een warme kruidensoepje en het advies om in ieder geval 1 ronde te lopen om te kijken hoe dat gaat.
Die gaat nog redelijk, maar de energie is op en om nog ruim 2 uur op deze manier door te gaan zie ik niet meer zitten en besluit om te stoppen.
Armen in de lucht in het Steinerbos!(foto Marina).
Je kan je voorstellen welke gedachtens er door mijn hoofd gingen op weg naar de kleedkamer en best wel balen van het uitstappen.Maar voor mij staat ondanks dat dat het een juiste besluit is en kan daarom ook voor mij zelf verklaren waarom ik maar 13 ronde, 4 uur en bijna 40,1 km kon rennen ipv de 6uur?.
Het grootste manco is simpel, te kort getraind voor deze afstand, kan er niks anders van maken.
Verder de grote fout gemaakt om zomaar te gaan versnellen tijdens een ultra en dat is een dure les geweest.
Ook merk ik dat het ziek zijn van een paar weken geleden ook mee heeft gespeeld.
Besluit om toch te stoppen is dat ik nog meer lange ultra's voor de boeg heb de komende maanden en dat zou ik met een slechte 6 uursloop zomaar weggooien.
En geen zin om als manke nelis met allerlei klachten de komende weken te gaan trainen door deze ultra.
Na afloop met Mo, Henk op de foto.
Voordeel van het eerder stoppen is de uitgebreide massage na afloop en het uitgebreid toe kijken hoe de andere lopers de run tot een einde brengen en ik kan je vertellen dat het bokkoud was in Limburg..
Ook ook met Bob over het ultralopen gepraat en natuurlijk met onze Eric en meteen het hardloopboek Zwart wit gekocht.
Daarna weer ruim 2:30 uur terug naar Heemskerk waar het erg gezellig is in de auto met Yvonne en in Beverwijk nog even gezellig eten bij de bioscoop en een super afsluiting op deze manier, yvon bedankt.
Morgen komen de foto's en de namen op het blog, nu eerst rusten en beentjes omhoog.
Groet Rinus.
|